Bez modelu 205, Peugeot na pewno nie byłby tą marką którą znamy dzisiaj. Prawdopodobnie nawet by nie istniał. “205-tka” była prawdziwym cudem, gwiazdką z nieba. Nie tylko odmieniła losy marki z Sochaux, ale też stała się jednym z najbardziej wpływowych aut swojej epoki.
Na początku lat 80. Peugeot był w wielkich tarapatach. Koszty wynikające z przejęcia Citroëna w 1974 roku oraz oddziałów Chrysler Europe (przeobrażonych w Talbota) w 1978, mocno ciążyły na firmie. Sytuację dodatkowo pogorszyły kryzysy paliwowe z 1973 i 1979 roku. Rynek zmieniał się niezwykle szybko. Europejczycy poszukiwali kompaktowych samochodów, które byłyby przede wszystkim ekonomiczne i praktyczne, ale jednocześnie przyjemne w prowadzeniu i stylowe. Peugeot, postrzegany jako marka konserwatywna, sprzedająca solidne i stateczne limuzyny, miał trudności z dostosowaniem się do potrzeb rynku. Choć firma była obecna w klasie aut miejskich z całkiem popularnym modelem 104, to został on całkowicie przyćmiony przez Renault 5. W rezultacie, po prostu nie był w stanie sprostać piętrzącym się problemom Peugeota. W 1981 roku marka osiągnęła historycznie niski udział w rynku i poniosła straty przekraczające 2 miliardy franków!
Peugeot potrzebował zdecydowanej odpowiedzi na sukces rywala i zmieniający się motoryzacyjny krajobraz. Dlatego, pod koniec 1977 roku rozpoczęto prace nad nowym modelem pod wewnętrzną nazwą “Projet M24”. Zamierzeniem przy projektowaniu nowego samochodu nie było bezpośrednie zastąpienie małego modelu 104. Nowe auto miało wypełnić lukę pomiędzy 104 a większym modelem 305. Jednocześnie być tańsze w produkcji od obu tych modeli. Aby obniżyć koszty, konieczne było wykorzystanie platformy z modelu 104 oraz istniejących czterocylindrowych benzynowych silników z serii X Douvrin, współtworzonych z Renault, przy czym konstrukcja musiała również uwzględniać możliwość montażu znacznie większych jednostek napędowych.
Początkowo zadanie zaprojektowania nowego samochodu powierzono dwóm niezależnym zespołom. Wewnętrznemu zespołowi projektowemu Peugeota, kierowanemu przez Gérarda Weltera oraz włoskiej pracowni stylistycznej Pininfarina, z której usług Peugeot korzystał przez dziesięciolecia. Włosi zaproponowali bardziej tradycyjne i zachowawcze podejście, nawiązujące do większych modeli Peugeota. Gérard Welter natomiast postawił na bardziej zaokrągloną, nowoczesną stylistykę. Na początku 1980 roku oba projekty stanęły do bezpośredniego starcia i w przełomowej dla Peugeota decyzji propozycja Pininfariny została odrzucona na rzecz projektu Weltera! Był to wyraźny sygnał, że Peugeot jest naprawdę gotowy na zmiany.
O ile za nadwozie odpowiadał zespół Gérarda Weltera, o tyle projekt wnętrza był dziełem wyobraźni Paula Bracqa. Zaprojektował on lekką, przestronną i modułową kabinę, którą można było łatwo dostosować do różnych wersji wyposażenia. Jego pierwotny projekt przewidywał nawet elektroniczne wyświetlacze, jednak ze względu na koszty szybko zastąpiono je tradycyjnymi zegarami.
Oprócz ludzi, również komputery odegrały dużą rolę przy projektowaniu auta. Był to pierwszy raz, kiedy Peugeot wykorzystał je na tak szeroką skalę w procesie rozwoju masowo produkowanego samochodu. Nowsza technologia pozwoliła na zmniejszenie masy nadwozia o 26 kg w porównaniu z modelem 104. Umożliwiła także uzyskanie większej sztywności konstrukcji dzięki redukcji liczby punktów spawania o 40% oraz zastosowaniu stali o wysokiej wytrzymałości.
Wiele rozwiązań stylistycznych i konstrukcyjnych zaczerpnięto również z koncepcyjnego Peugeota Vera z 1981 roku, szczególnie w zakresie bezpieczeństwa biernego i aerodynamiki. Połączenie wcześniejszych doświadczeń z wsparciem technologii komputerowej pozwoliło uzyskać bardzo dopracowany współczynnik oporu powietrza Cx 0,34 — najlepszy w swojej klasie w tamtym czasie (choć wkrótce pobity przez Fiata Uno).
Pierwsze prototypy zbudowano i testowano od 1981 roku. Ponieważ większość rozwiązań technicznych samochodu była już stosowana w innych modelach Peugeota, rozwój projektu szybko nabierał tempa. Dla marki było to kluczowe, bo jej „zegar zagłady” tykał coraz szybciej. Produkcję udało się rozpocząć w zakładzie w Miluzie już pod koniec 1982 roku, zaledwie kilka miesięcy przed oficjalnym debiutem.
Wreszcie, oczekiwanie dobiegło końca. 24 lutego 1983 roku Peugeot 205 został oficjalnie zaprezentowany. Początkowo dostępny wyłącznie w pięciodrzwiowej wersji nadwozia, z wyborem czterech silników benzynowych (954 cm³, 45 KM; 1124 cm³, 50 KM; 1360 cm³, 60 KM oraz 1360 cm³, 80 KM) i pięciu poziomów wyposażenia (bazowa, GL, GR, SR oraz GT), nowy model naprawdę był ostatnią deską ratunku dla tonącej marki. Brak sukcesu oznaczał bankructwo.
Na szczęście, pierwsze wrażenia były dobre. Prasa chwaliła nowoczesny wygląd Peugeota 205 oraz przestronne wnętrze. Z długością 370,5 cm Peugeot 205 nie tylko znacznie górował nad największymi konkurentami, czyli Renault 5 (352 cm) i Fordem Fiestą (356 cm), ale też zrównał się długością z Volkswagenem Golfem I!
Peugeot 205 zachwycał również właściwościami jezdnymi. Nigdy wcześniej żaden Peugeot nie oferował takiej mieszanki frajdy z jazdy, zwinności i komfortu. Połączenie niskiej masy własnej (około 850 kg) z prostym, lecz doskonale zestrojonym zawieszeniem (kolumny MacPhersona z przodu oraz zawieszenie z belką skrętną i wahaczami wleczonymi z tyłu, zaadaptowane z Peugeota 305 Break), przyniosło znakomite rezultaty. 205 ustanowiło nowy standard nie tylko dla marki, ale całego segmentu!
Dowodem na entuzjastyczne przyjęcie “205-tki” przez prasę było 2. miejsce w konkursie na europejski Samochód Roku 1984, nieznacznie za zwycięskim Fiatem Uno. Dla Peugeota znacznie ważniejsze było jednak, jak na nowy model zareaguje publiczność.
Na szczęście, klienci się w nim zakochali. W 1984 roku 205 zostało najlepiej sprzedającym się samochodem we Francji, detronizując Renault 5 po 10 latach panowania! Przez kolejne lata “205-tka” tylko umacniała swoją pozycję, bez trudu osiągając sprzedaż znacznie przekraczającą 200 000 egzemplarzy rocznie na rynku krajowym. W dzisiejszym świecie są to liczby wręcz niewyobrażalne! Peugeot 205 nie był jednak gwiazdą wyłącznie na domowym gruncie. Świetnie radził sobie w całej Europie, przynosząc Peugeotowi sukces, jakiego wcześniej nigdy nie doświadczył.
Aby podtrzymać impet i atrakcyjność oferty, Peugeot ciągle wprowadzał nowe warianty modelu 205. We wrześniu 1983 roku, dzięki zupełnie nowemu silnikowi wysokoprężnemu XUD7 1.8 o mocy 60 KM, stał się absolutnym mistrzem oszczędności i pierwszym małym francuskim samochodem z silnikiem diesla. W 1984 roku pojawił się model trzydrzwiowy a wraz z nim legendarne GTI, natomiast w 1986 roku – kabriolet projektu Pininfariny. Rok 1987 przyniósł z kolei duże zmiany technologiczne: porzucono stare silniki serii X na rzecz nowoczesnych jednostek TU, używanych również w Citroënie AX.
Peugeot 205 miał też przez cały okres produkcji liczną gamę wersji użytkowych. Standardowa opierała się na modelu trzydrzwiowym, ale pojawiły się też wysoka odmiana „Multi” oraz „Fourgonette” z dużą przestrzenią ładunkową. W przeciwieństwie do wersji osobowych, te nigdy nie zdobyły dużej popularności. Co ciekawe, Peugeot rozpoczął też prace nad 205 kombi, ale projekt nigdy nie wyszedł poza stadium prototypu. Z perspektywy czasu szkoda, że ta wersja nie powstała, ale Peugeot obawiał się wewnętrznej konkurencji z większym modelem 305 Break. Koniec końców, do pomysłu małego kombi Peugeot oczywiście powrócił z modelem 206 SW, ale dopiero w 2002 roku.
Co zdumiewające, Peugeot 205 pozostał praktycznie niezmieniony wizualnie przez całe 15 lat produkcji! Pierwsza – i największa – zmiana stylistyczna nastąpiła w 1987 roku, kiedy wprowadzono nową deskę rozdzielczą i panele drzwiowe, oraz nowe lusterka boczne i wycieraczki. Kolejna – i ostatnia – modernizacja miała miejsce w 1990 roku, gdy 205 otrzymało białe przednie kierunkowskazy i ciemniejsze tylne światła. I tyle!
Peugeot 205 okazał się prawdziwym rycerzem na białym koniu. Nie tylko uratował firmę przed bankructwem, ale z liczbą 5 278 300 sprzedanych egzemplarzy stał się też drugim najpopularniejszym modelem w jej historii (ustępując jedynie… swojemu następcy, “206-tce“). Co więcej, 205 zainspirowało całą linię modeli Peugeota, takich jak 405, 106 czy 306 oraz wiele modeli konkurencji. To jasne świadectwo tego, jak znakomity był to projekt. Projekt, który na zawsze odmienił Peugeota.
O miniaturze – Peugeot 205
Ten model Peugeota 205 w skali 1/18 kupiłem w zeszłym roku w październiku, krótko po wprowadzeniu go do sprzedaży. Firmowany jest przez MCG (Model Car Group) i tak się składa, że to pierwszy model tej firmy w mojej kolekcji. Muszę przyznać, że zrobili dobrą robotę! Według mnie, to najlepsza miniatura zwykłego Peugeota 205. Mam ich już kilka i właściwie każda w jakiś sposób nie domaga. Model MCG jest jednak bliski perfekcji. Jedynym większym zgrzytem są w nim koła – wydają się co najmniej o rozmiar za duże. Cała reszta jest już jednak bez najmniejszego zarzutu, nawet najdrobniejsze szczegóły.
Model nie posiada żadnych otwieranych częśći, co dla niektórych może być wadą. Mnie to szczególnie nie przeszkadza, bardziej zaskoczył mnie natomiast brak skrętnych kół. W modelu diecast w skali 1/18 to bardzo rzadko spotykane.
Nadmienię jeszcze, że standardowo model posiada jedynie tabliczkę z nazwą “205”. Francuskie tablice rejestracyjne dodałem już we własnym zakresie i według mnie to była świetna decyzja. Dzięki nim model wygląda kompletnie.
Jak zwykle, zapraszam do obejrzenia galerii i komentowania oraz odwiedzenia MiniAutomobili na Facebooku i Instagramie!
*** ENGLISH ***
Without the 205, Peugeot certainly wouldn’t be the brand we know today. Most likely, it wouldn’t even exist at all. The 205 truly was a miracle, a real godsend. Not only did it change the fortunes of the brand from Sochaux, but also became one of the most influential cars of its era.
In the early 80s Peugeot truly was in dire straits. The associated costs of its takeover of Citroën in 1974 and the Chrysler Europe subsidaries in 1978 (rebranded as Talbot) were weighing heavy on the company. What made matters worse were the oil crises of 1973 and 1979. The market was changing incredibly fast. European buyers wanted compact cars that were above all economical and practical, yet still fun to drive and stylish. With a reputation of a conservative brand selling solid, stately limousines, Peugeot struggled to respond to market needs. Although the brand was present in the small car segment with the reasonably popular Peugeot 104, it was completely overshadowed by the Renault 5. As a result, it was not enough to combat Peugeot’s mounting problems. In 1981 the brand had a market share at a historic low and more than 2 billion francs in losses!
Peugeot desperately needed a resounding response to its rival’s success and the changing motoring landscape. So, in late 1977 development of a new model under the internal name of “Projet M24” began. The intention for the new car wasn’t actually to directly replace the small 104. Instead, it was meant to bridge the gap between the 104 and the bigger 305, while being cheaper to produce than both models. To keep the costs down, the new car had to use the 104’s platform and the existing Douvrin four-cylinder X petrol engines co-developed with Renault, although it would also need to cater for the possibility of mounting much larger engines.
Initially, the task of designing the new car was given to two separate teams: Peugeot’s internal design team led by Gérard Welter and the Italian styling house Pininfarina, which Peugeot used to style its cars for decades. The Italians had a more traditional and conservative approach, echoing Peugeot’s larger models. Gérard Welter meanwhile opted for a rounder, modern design. In early 1980 both designs went head-to-head and in a groundbreaking decision for Peugeot, the Pininfarina proposal was dropped in favour of the Welter’s design! This was a clear sign that Peugeot is truly ready for change.
While Gérard Welter’s team was responsible for the exterior, the interior design was down to Paul Bracq’s imagination. He designed a light and airy modular cabin, which was easily adaptable to various trim levels. His initial design even featured electronic displays, but these were soon substituted for traditional gauges due to cost.
Apart from people, computers also played a big part in designing the car. This was the first time Peugeot used them on such a broad scale during the development process of a mass-produced car. Modern technology allowed for a weight reduction of 26 kg on the body compared to the 104. It also helped achieve greater rigidity, due to a 40% reduction in the number of welding points and the use of high-strength steel.
Many design features were also taken from the Peugeot Vera concept of 1981, particularly in terms of passive safety and aerodynamics. Having a mix of the previous experience and a back-up of computer technology, allowed for a very refined drag coefficient of Cx 0.34; the best value in its class at the time (although soon beaten by the Fiat Uno).
The first prototypes were built and tested from 1981. Because most of the car’s underpinnings were already in use across Peugeot’s range, it didn’t take long to get its development up to speed. This was crucial for Peugeot, as its doomsday clock was ticking faster and faster.
Peugeot managed to start production in Mulhouse in late 1982, just a few months before the official debut.
At last, the wait was over. On 24th February 1983 the Peugeot 205 was finally launched. Available only in a five-door body, with a choice of four petrol engines (954 cm3, 45 hp, 1 124 cm3, 50 hp, 1 360 cm3, 60hp and 1 360 cm3, 80 hp) and five trim levels (base, GL, GR, SR et GT), it really was the final lifeline for the sinking brand. Anything else than a success, meant bankruptcy.
Thankfully, the first impressions were good. The press praised the Peugeot 205’s modern looks and the spacious interior. With a length of 370.5 cm, the Peugeot 205 not only clearly surpassed its biggest competitors — the Renault 5 (352 cm) and the Ford Fiesta (356 cm)— but also equalled the length of the Volkswagen Golf I!
The Peugeot 205 also impressed with its handling. Never before has any Peugeot offered a blend of fun, agility and comfort. A mix of a low weight (around 850kg) with a simple, but well-tuned suspension (MacPherson struts at the front, Torsion bar suspension with trailing arm adapted from the Peugeot 305 Break at the rear), gave wonderful results. The 205 set a new standard not only for the brand, but the entire class.
A proof of the enthusiastic reception of the 205 by the press was its second place in the 1984 European Car of the Year award, narrowly behind the Fiat Uno. However, what mattered far more to Peugeot was how the public would respond to their new model.
Luckily, the public fell in love with it. The 205 became France’s best selling car in 1984, dethroning the Renault 5 after 10 years of reign! In the following years, the 205 just kept going from strength to strength, comfortably selling well over 200,000 units annually in the domestic market. Figures simply unthinkable in today’s world! But, the Peugeot 205 wasn’t a star only on its home soil. It fared very well across all of Europe too, giving Peugeot a success it’s never enjoyed before.
To maintain the momentum and the appeal, Peugeot kept introducing new variants of the 205. In September 1983, thanks to the brand new 60 hp XUD7 1.8 diesel engine, it became an absolute economy champion and the first small French car with a diesel engine. In 1984 the three-door model arrived together with the legendary GTI, followed by the Pininfarina-styled cabriolet in 1986. 1987 meanwhile brought a big technological change; the old X-series engines were ditched in favour of the modern TU engines, also used on the Citroën AX.
The Peugeot 205 also had a whole range of commercial versions throughout its life. The standard one was based on the three-door model, but there was also a tall-bodied “Multi” and a “Fourgonette” with a large cargo area. Unlike the passenger versions though, these never proved to be very popular. Interestingly, Peugeot began developing an estate version of the 205 as well. However, the project never became more than a prototype. In hindsight, it’s a real shame that it never came to be, but Peugeot feared internal competition with the bigger 305 Break. In the end, Peugeot did finally return to the idea of a small estate with the 206 SW of course, but that wasn’t until 2002.
Astonishingly, the Peugeot 205 remained almost unchanged visually throughout its 15-year production run! The first major update came in 1987, when a new dashboard, door panels, as well as revised mirrors and wipers were introduced. The next – and final – visual update occurred in 1990, when the 205 received white front indicators and darker rear lights. That’s it!
The Peugeot 205 turned out to be a knight in a shining armour. Not only did it save the brand from bankruptcy, but with 5,278,300 units sold it also became its second most successful car in history (beaten only by…its successor, the 206). What’s more, the 205 inspired a whole line of Peugeot’s models including the 405, 106 and 306, as well as many models of the competition. This is a clear testament to just how good a design the 205 was. A design that surely changed Peugeot forever.
About the miniature – Peugeot 205
I bought this 1/18 model of Peugeot 205 in October last year, soon after it was released. It’s done by MCG (Model Car Group) and is the first model of this brand in my collection. I must say, they did a very good job! In my opinion, this is easily the best miniature of a standard Peugeot 205. I already have a few and all of them seem to be lacking a little, in one way or another. MCG’s model however is close to perfection. The only major downfall in it are the wheels – they seem at least a size too big. Everything else however is absolutely flawless, even the tiniest detail.
The model doesn’t have any opening parts, which might be a flaw for some. That doesn’t bother me massively, but I was surprised at the lack of turning wheels. It is quite rare to see in a diecast model in 1/18 scale.
I’ll also mention that the model comes with a “205” nameplate only as standard. I added the French registration plates myself and I think this was a great decision. The model looks complete thanks to them.
As always, feel free to check out the gallery and leave your thoughts. Lastly, don’t forget to follow MiniAutomobile on Facebook and Instagram too!
